
„Best fyrir“ & „síðasti notkunardagur“
Margir velta fyrir sér hvort matvæli séu örugg eftir að dagsetning á umbúðum rennur út. Að þekkja muninn á „best fyrir“ og „síðasti notkunardagur“ getur sparað peninga, minnkað matarsóun og aukið öryggi.

Margir velta fyrir sér hvort matvara sé örugg eftir að dagsetning á umbúðum rennur út. Að skilja muninn á „best fyrir“ og „síðasti notkunardagur“ getur sparað peninga, minnkað matarsóun og aukið öryggi. En hver er munurinn?
Ef það stendur „best fyrir“ (BF) eða „best fyrir lok“ á umbúðunum, vísar það til gæða vörunnar en ekki þess að varan sé byrjuð að skemmast eða orðin hættuleg vegna örverumyndunar.
Matvæli með „best fyrir“ merkingu eru oft enn í góðu lagi eftir merkta dagsetningu, ef þau líta eðlilega út, lykta vel og bragðast rétt. Þú mátt treysta skynfærunum – og oft er í lagi að borða slík matvæli.
Vörur sem oft eru með “best fyrir”-stimpil eru t.d.: þurrvörur eins og morgunkorn, pasta, hrísgrjón, hveiti, sykur, ýmist brauðmeti og sætabrauð, þurrkaðir ávextir og hnetur, jógúrt og gerilsneyddar mjólkurvörur, egg, frystivörur (eins og grænmeti, pizzur, kjöt), gosdrykkir, safar, sódavatn, krydd, te og kaffi og niðursuðuvörur eins og túnfiskur, baunir og maís.
Ef varan er merkt „síðasti notkunardagur“ (SN) eða „notist eigi síðar en“, þá þarf að fara varlega. Þessar vörur eru viðkvæmar fyrir örveruvexti og geta orðið hættulegar eftir dagsetninguna – jafnvel þótt þær líti út fyrir að vera í lagi. Slíkar vörur á aldrei að borða eftir stimplaða dagsetningu.
Vörur sem oft eru merktar “síðasti notkunardagur” eru t.d.: ferskur fiskur, sjávarfang og kjöt, ýmis álegg, ferskir tilbúnir réttir, kælivörur með stutt geymsluþol, ferskt pasta og ferskar núðlur og eftirréttir með mjólk.